YANIN...

Yanımda olsan çarptı bana

Yankısı oldu dilim

Yanında olsam

Neler neler yapardın

Nelere nelere hayran olurdum kimbilir.

Bir otel odasının penceresinde

Arabalara baka baka sıkılmazdın o zaman.

Keşkelerimi sarardım yollara

Gelirdim.

Yolun yarısında olduğumu da unuturdum

Kalabalıklarıma el sallar

Gelirdim.

Sen karanlık ben dalgalı olurdum

Hava bozuk olurdu olsun

Gelirdim.

Yemeğinin üstüne tatlı olurdum

Hayatımın yanına acı olurdun olsun

Gelirdim.

Yanımda olsaydın

Yanında olsaydım" gelmiştim"...

KALEMİM ÜŞÜDÜ

            Kalemim üşüdü,kağıdım ağlamaklı. Farkına varamadığım bir farkın var bugün.Herşey benim ellrimde.Çünkü bu aşkı sana ellerimle yazıyorum, harf harf.El durur,kalp durur mu?Gözden düşse kalpten düşer mi sevgili.?O dert dinlemek için yazılmadı. Meth edeceksin çok seveceksin.Ruhunu bedenini  en güzel kelimelerini vereceksin.Düşünecek bunu hak edecek ne yaptığını.Bulamayacak yok ki cevabı. Dünyanın cilvesi güzellikleri yan yana dizilse o etmeyecek .                                     Sevilecek,şaşıraca,şimaracak,gidecek,unutacak,özlenecek,özlemeyecek,bilmeyecek.Nasıldı ki böyle sevilmek. Eminim bana itici gelirdi. Bunalırım ben çok ilgiden.Severim sefilliğimi.Acı bir çekme arzusu benimki. Tatilsiz,izinsiz,sonsuz. Açık açık seveceğim, gizli gizli gideceksin.Uzun uzun bakacağım, kısa kısa tebessüm edeceksin.Hiç böyle sevilmeyecek belki hiç sevmeyeceksin.Şansım sevebilme yeteneğim,bunu sana anlatabilme imkanım ve yazabilme lüksüm.Kendini görür müsün bende? Matematiğim hiç iyi değil bilirsin bir bir daha bir eder bende.Sen + ben =sen.

       

               MODASI GEÇMİŞ AŞKLARA!!!!

       Söylemiştim  ya bir gün ;bendeki aşk bazı bedenlere ne kadar da büyük geldi ama gözlerine tam oldu diye . Farkettin ki rengi sözlerine hiç uymamış.Kullandığın kelimeler , benimle hiç iyi bir kombin olmamış.Çok rüküş oldun bu aşkla.Sana fazla duygulu, fazla hassas olmuş.

       Bir daha ki gelişinde benimle olursan bu kadar sahte makyaj yapma.Kulağında sallanan sözlerimi  sakın çıkarma.O ayaklara gidiş hiç uymuş mu? Boynundaki  bensizlik fuları seni bunaltsada çöçzüp atma. Böyle güzel duruyor.İçine hayallerimi koyduğun çantayla,gitmeye çalışan o ayaklar uymamış  birbirine.

     Tek beğendiğim gözlerin. Sözlerinin aksine huzur dolu ,duygulu ama üzgünüm aşkım ___be- nim-la   de- ğil-sin___ .

bang bang!!!

   filmlerde dizilerde gördüğüm o istanbul'un kıyı şeridinde ki banka oturuyorum geceleri. denize bakıyorum uzun uzun. dalgaların saçlarında yakamozlar yanıp sönüyor.kıyıdaki kayalara sakin vuruşlar sunuyor deniz,şarkısı dudaklarında. 

  ben hayallerimi sektiriyorum denizin üzerinde.tanımadığım insanlar gelip geçiyor önümden arkamdan.gözümde yağmurlu bir güz  günü. simsiyah gökyüzüne şiirer yazıyorum ,okunması imkansız.

   uzakları düşlüyorum sakin huzurlu yerler.koşturmacasız uyanışarıma açıyorum gözlerimi.uyumaya doymuş bedenimi serin sularda temizliyorum.neşeli kulaçlar atıyorum suya şakayla karışık.çok az yiyor doyuyorum .hiç sevmiyor ihtiyaç duymuyorum. şekilsiz bir odunu daha da biçimsizleştirme çabalarım oyalıyor öğen sıcaklarında beni.hiçbirşey düşünmüyor ,hiç üzülmüyor ,sevinmiyorum.ses yok sus var orda. kuşlar korolarından seni hatırlatan nağmeler yolluyorlar kulaklarıma.

    

      banka oturmuş düşlüyorum.rüzgar çıkıyor üşüyorum.hayallerimi denizde sektirip çok eğleniyorum.

sokağa çıkmayı başardım

  kalabalık insana hep iyi gelir. caddenin kenarında dilenen anneyi görür haline şükredersin.bisikletli amcaya bakar "keşke bende bisikletle çıksaydım" dersin.el ele sevgililer görür umarsın hep böyle kalabiseler diye.

 birileri doğar birileri ölür kalabalığa bakarken sen. ayağına yapışan sakızdan kurtulmak istercesine çabalarsın .insanlara dalmak, kendini kaybetmek , belki uzunca dinlenmek istersin.
        güzel bir caminin önünden geçerken "nerden geldim ,nereye gidiyorum?neden varım? "felsefeerine biraz takıdıktan sonra içinden çıkamaz, güvercinlere bakarsın biraz da. ne zavallılardır onlarda.biri yem atsa da yese .şu az ötede dilenen kadın gibi.yürüyen merdivenle yerin altından gerçek hayata dönüş yapan güruh çıkar ,saf ,saf.geldiğine geleceğine pişmanlar,yanındakinden başkasını gözü görmeyenler,"şu pazar günü evde yatmak varken bu karıda beni dışarı çıkardı ya!"bakışlı adamlar.sürüp sürüştürüp öne çıkmaya çalışan palyaçolar(çoğu daha 20 bile değildir ;) .en sevdiğim tayfada şu karşıdan gelenler.birbirine ait olmak için gayretli , masum,trendi arayan şu genç insanlar.kafede sarsılarak kahkaha atan delikanlı gibi.
  velhasılı sokak iyi geldi.kim ne derse desin inanın ilacı yine insandı.ben günlük dozumu almış ,dinmiştim. yarına kadar.

        

kafamdaki aşk

kimileri aşkı yaşar,kimileri izler,kimileri okur.hepimiz nasiplenmek isteriz bu güzel duygunun harelerinden.özenir ,imrenir kendimizi  kahramanlarının yerine koyar olmadığımızı anlayıp yutkunuruz. 

 ben sonlarını hayal ediyorum. ama mutlu sonlar düşlüyorum onlara.aşkları sağlam ,hayatları güvende.her sabahı günaydınlı akşamarı öpücüklere dolu.herşeyi beraber yapmayı isterer yanızlık denen arkadaşlarının gözüne gözüne sokarak.

aşıklar en çok tartışanlardır.hırpalamaya bayılırlar birbirlerini.sanki sarsacak onu sallayacakta içinden kendisini bulacak.bir de vaatleri vardırya iyi anlarında işte bunlara bayılırım ben.vazgeçemem der biri.bendeyi yapıştırır öbürü.seviyorum seni der sonra diğeri bende seni. kimseyi sevmemiştir ya birde daha önceleri bu kadar; nasıl bir buhransa artık.

önce ben diyememektir aşk.en güzel sözlere hacet yok , çok önemli bir anında bunu ona hissettirebilmektir asıl olan.kimsenin kimseye söylememiş olduğu bir cümleyi ona yaşatmaktır. ve herkes sevilebildiği kadar sever.çünkü insan herkesten çok kendini sever.

BULMACA

 kendi hayatını uzaktan izler gibi bakıyorum.cinayet sahnesi izler gibi korkuyorum gördüklerimden.kırık kalpler, unutulmak için çiziliş yüzler.bazılarına bıyıkta çizmişim ne de banal. sıkıcıdan eğlenceliye eğlenceliden sıkıcıya kayıp duran bir film gibi. sıradan bir düşünceden uçarı fikirlere zıplayabiliyorum.


ne çok yıl katletmişim darma dağınıklığımla .acımıyorum ama daha farklı olabilirdi herşey.olması gereken buymuş demenin sakin limanında dinlenebilirim .böyle de yapıyorum ya zaten. güvensizliklerim negatiflik yarattı.negatiflik uyumsuzluk.uyumsuzluk huzursuzluk.huzursuzluk sıkıntı.sıkıntılar.... diye uzatabilirim bunu.

çözümsüz bir bulmacaya dönüştü herşey sonunda. insanları sever miyim? sanırım seviyorum ama güvenmediğim kesin. korunma iç güdüsüyle baya incittiğim olmuştur. o bana acı vereceğine derhal kapı dışarı atılmalıdır .farklı olabilir miydim düşünemiyorum bile. zarar görmüş çocukluk sendromuyum .koru kendini kızım, uzaklaş, duvarı ör. hatta önce hırpala ki sana zarar veremeyeceğini kafasına soksun.bu kişilikten ,hatalarından , pişmanlıklarından, mutluluklarından iyi bir roman  bile çıkmazdı.